U bent hier

Home » Organisatie » Pedagogisch concept

Contextueel werken

Familiedynamieken hebben een grote impact op hoe een kind / jongere en zijn gezinsleden de werkelijkheid zien en bepalen.  De manier waarop wij rekening houden met deze dynamieken en de mate waarin wij op dit vlak helende interventies kunnen stellen, zal de effectiviteit van de hulpverlening in sterke mate beïnvloeden.
 
Het mensbeeld en het wereldbeeld van een kind worden sterk bepaald door de dynamiek van de transgenerationele en intergenerationele interacties.  Deze bepalen bij het kind de idee van wat waar is en het gevoel van wat vertrouwen is.  Dergelijk idee en bijhorend gevoel ontstaan vanuit een wederzijdse verbintenis, een toewijding die blijkt uit een duurzame passende aandacht. Dat wil zeggen dat ouders op een betrouwbare, passende manier rekening houden met de noden en behoeften van het kind aan zorg en aandacht, dat ze ruimte geven aan het eigen gevoelsleven en de eigen gedachten van het kind, zodat zijn initiatief en werklust gestimuleerd worden. 
 
Basisvertrouwen dat in de kindertijd is ontstaan, is onvervangbaar en kan later nauwelijks hersteld worden. Basisvertrouwen betekent dat wie ik ben, voldoende van belang is om betrokkenheid, oplettendheid en koestering uit te lokken van diegenen aan wie mijn leven is toevertrouwd, zelfs temidden van teleurstelling en conflict.  Een onvoldoende basis van vertrouwen leidt tot emotionele kwetsuren en onrechtvaardigheid tussen mensen onderling en tussen generaties. We moeten ons als hulpverlener bewust zijn van de plaats die ouders innemen voor kinderen en jongeren die tijdelijk of langer van hun ouders gescheiden leven. We willen de ouder(s) hierbij de gepaste erkenning geven.
 
Het oplossingsgericht handelen blijft een sterke methodiek die een centrale rol speelt in het contextueel werken met mensen. De begeleider tracht een context te creëren waarin het systeem geholpen wordt om zijn eigen krachtbronnen opnieuw in te zetten en verder uit te bouwen. Tegelijk gidst het cliëntsysteem de begeleider of het tempo en het ritme van de interventies al dan niet aangepast zijn aan het doel. Vanuit een grondhouding van het geloven in mogelijkheden gaan wij de capaciteiten van de cliënt en zijn systeem aanspreken om tot een oplossing te komen.
 
 
Michielsen, M., Van Mulligen, W. & Hermkens, L. (1998).  Leren over leven in loyaliteit - Over contextuele hulpverlening. Acco.
 
Ceulemans, L. (2012). Oplossingsgericht werken met teams - Cliëntbespreking en methodisch werken in de Bijzondere Jeugdzorg. Geraadpleegd via http://www.korzybski-international.com